İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, 2025 yılına ilişkin iş cinayetleri raporunu yayımladı. Rapora göre 2025’te en az 2105 işçi, yani her gün ortalama en az 6 emekçi, çalışırken yaşamını yitirdi. Bu sayı, pandemi sonrasındaki en yüksek işçi ölümü olarak kayda geçti.
Raporda, yaşanan iş cinayetlerinin münferit “kazalar” değil; neoliberal politikalar, güvencesiz çalışma, sendikasızlaştırma ve sermaye birikim modeliyle şekillenen “olağanlaştırılmış bir iş cinayetleri rejiminin” sonucu olduğu vurgulandı.
En savunmasızlar daha fazla ölüyor
2025’te hayatını kaybedenlerin:
- 94’ü çocuk işçi,
- 138’i kadın,
- 91’i göçmen/mülteci,
- 684’ü 50 yaş ve üzeri emekçiden oluştu.
İSİG Meclisi, çocuk işçi cinayetlerinin bugüne kadarki en yüksek seviyeye ulaştığına dikkat çekti. Çocuk işçiliğinin özellikle MESEM’ler, yoksullaştırma ve eğitim politikalarıyla kitleselleştirildiği belirtildi.
En çok ölüm inşaat, tarım ve taşımacılıkta
İş cinayetlerinin yüzde 56’sı üç işkolunda yoğunlaştı:
- İnşaat/Yol: 493 işçi
- Tarım/Orman: 414 emekçi
- Taşımacılık: 272 işçi
İş cinayetlerinin başlıca nedenleri ise trafik ve servis kazaları, yüksekten düşme, ezilme/göçük, kalp krizi ve elektrik çarpması oldu.
Sendikasızlık alarm veriyor
Rapora göre iş cinayetlerinde hayatını kaybedenlerin yüzde 97’si sendikasız işçilerden oluştu. İSİG Meclisi, bunun “örgütsüzlüğün bedelini işçilerin canıyla ödediğini” gösterdiğini vurguladı.
“Mücadele başlığı haline gelmeli”
İSİG Meclisi açıklamasında, amaçlarının yalnızca ölümleri kayıt altına almak olmadığı belirtilerek şu çağrı yapıldı:
“İş cinayetleri, emek hareketinin temel mücadele başlıklarından biri haline gelmelidir. Özellikle çocuk işçiliğine karşı toplumun tüm kesimlerini kapsayan koordineli bir mücadele hattı örülmelidir.”
Raporda, iş cinayetlerinin durdurulmasının yalnızca iş güvenliği önlemleriyle değil; yoksullaştırma politikalarına, güvencesizliğe ve sömürü düzenine karşı örgütlü mücadeleyle mümkün olduğu vurgulandı.
